گفتم که عمر ماه صفر رو به آخر است /دیدم شروع محشر کبرای دیگر است

گروه فرهنگی «سراج24»؛ شعر نبوی در میان سروده‌های آئینی قدمتی بیشتر نسبت به دیگر سروده‌های این حوزه دارد. با نگاهی به تاریخ ادبیات فارسی، کسایی مروزی را باید آغازگر این نوع سروده‌ها دانست. اظهار ارادت به ساحت قدسی نبی مکرم اسلام(ص) امری است که بارها و بارها در ادب فارسی تکرار شده استو هر شاعر و نویسنده‌ای کوشیده تا با ذکر سیدالمرسلین در دیباچه، اثرش را به عطر محمدی مزین کند. ارادت به پیامبر خدا(ص) مرز و زبان نمی‌شناسد و بسیاری از شاعران و نویسندگان غیر مسلمان هم زبان به ستایش ایشان پرداخته‌اند که نمونه آن را می‌توان در اشعار ویکتور هوگو دید. سروده ذیل نمونه‌ای از اشعار نبوی از غلامرضا سازگار است که برای نمونه ذکر شده: «گفتم که عمر ماه صفر رو به آخر است دیدم شروع محشر کبرای دیگر است گردون شده سیاه و فضا پر زدود و آه تاریک‌تر ز عرصه تاریک محشر است گرد ملال بر رخ اسلام و مسلمین اشک عزا به دیده زهرای اطهر است گفتم چه روی داده که زهرا زند به سر دیدم که روز، روز عزای پیمبر است پایان عمر سید و مولای کائنات آغاز دور غربت زهرا و حیدر است قرآن غریب و فاطمه از آن غریب‌تر اسلام را سیاه به تن، خاک بر سر است روی حسین مانده به دیوار بی‌کسی چشم حسن به اشک دو چشم برادر است ای دل بیا و گریه زینب نظاره کن مانند پیروهن جگر خویش پاره کن»